Biografie
In 1975 kreeg de heer Knotters (van Radio Knotters Oudewater)een tape toegestuurd met daarop een aantal luisterliedjes. De opnamekwaliteit was matig en de uitvoering simpel: een stem en een gitaar. De melodietjes lagen gemakkelijk in het gehoor. Geschreven, gezongen en gespeeld door Jaap Booij, een 24 jarige student uit Groningen. Maar het waren vooral de frisse teksten die zijn aandacht vasthielden. Ze weken af van de traditionele Nederlandstalige geestelijke liederen die hij gewend was.

Na lang wikken en wegen besloot de heer Knotters dit nieuwe geluid een kans te geven. Tussen de reeds geplande kooropnames door werd ruimte vrijgemaakt. In minder dan 7 uur werden 15 liedjes op de band gezet in de Evangelisch Lutherse Kerk te Den Haag. De uitvoerenden waren naast Jaap Booij: Elto Wierenga, Jan Smits, Kees Willemse en Nienke Toornstra (Nu: Pattipeilohi). De eerste LP werd uitgegeven onder de titel: Als je je soms eenzaam voelt. De naam Hodos is ontleend aan het Grieks en betekent: de weg.

Toen de LP eenmaal een feit was en de uitnodigingen voor optredens binnenkwamen, werd besloten het gezelschap uit te breiden met meer zangers en muzikanten. Jack Wester, Elzo Elzes, Cees Muller, Johannes Buitenwerf, Tineke Smits, Maria Woortman, Margriet Woortman. Ze waren verbonden met de opwekkingsbeweging die in die jaren Nederland overspoelde. De groep waartoe zij behoorden stond bekend onder de naam Jezuskinderen, gevestigd in het Groningse Kloosterburen. Alle leden van Hodos hadden een kerkelijke achtergrond. Toen ze een persoonlijke keus hadden gemaakt om volgelingen van Jezus te worden ontstond ook het verlangen om het evangelie uit te dragen door middel van muziek.

Omdat de bron van creativiteit overstroomde en allerlei nieuwe liedjes ontstonden, werd al gauw een tweede LP gepland. Deze is in 1976 uitbracht onder de titel:k Wil je iets vertellen. De liedjes hadden eigentijdse, moderne en soms kritische teksten die duidelijk in een behoefte voorzagen. De muziekstijl had veel Engelse en Ierse folkinvloeden. Het instrumentarium was akoestisch: verschillende gitaren, bouzouki, luit, viool, mandoline, contrabas, mondharmonica, fluit, percussie.

Het jaar daarop kreeg Jaap Booij de gelegenheid een soloplaat uit te brengen met uitsluitend luisterliedjes. Titel: Nooit meer terug. Intieme, troostvolle liedjes, bedoeld om naar te luisteren in de beslotenheid van de binnenkamer.

Hodos trad inmiddels in het hele land op in koffiebars, kerken en op festivals. Ook de Evangelische Omroep begon aandacht aan de groep te besteden. Ter gelegenheid van de vierde LP Land van melk en honing, uitgegeven door Continental Sound, besloot de EO een half uur special te wijden aan de groep. Deze is in 1979 uitgezonden in de serie Ronduit. Ook waren de liedjes regelmatig op de radio te horen.

Inmiddels had Jack Wester zelf een aantal liedjes geschreven. Opnieuw besloot de heer Knotters de deur voor een plaatopname open te zetten. Als titel werd gekozen: Brood & wijn.

Na deze hausse werd het stil rondom Hodos. Maatschappelijke zaken zoals opleiding, huwelijk, gezin en werk begonnen regelmatige optredens in de weg te staan. Toch besloot Jaap Booij met enkele leden door te gaan. Carl Lens (bas, fluit) en Wilto Kampinga (gitaar) kwamen de groep versterken. Hodos werd een stichting. In eigen beheer werd een nieuwe LP opgenomen en uitgebracht: Liefde is

Omdat deze aanpak succesvol bleek werd het mogelijk nog een LP in eigen beheer uit te brengen met de titel Blinde man. Hierop staat de oorspronkelijke versie van het bekende lied uit de Opwekkingsbundel Kom maar wees blij en verheugd (Nr 138).

Nadat Hodos enkele jaren in deze formatie door het hele land had opgetreden werd de groep definitief ontbonden. Omdat hij het toch niet laten kon heeft Jaap nog in eigen beheer als sluitstuk de LP De Timmerman uitgebracht en een aantal jaren solo opgetreden. In 1988 viel dan toch definitief het doek voor Hodos.

Hodos is nooit een commercieel succes geweest. De LP‘s kwamen meestal niet verder dan de eerste oplage. Maar de liedjes hebben desondanks voor velen betekenis gehad in hun geloofsleven. Ze werden vaak op muziekcassette gekopieerd en vonden zo toch hun weg naar de mensen. Een hele generatie christenen is opgegroeid met het Hodos-repertoire. Hoewel de opnames duidelijk gedateerd zijn en niet meer voldoen aan de moderne maatstaven zijn de teksten een bron van troost en bemoediging gebleven. Nu de jongste generatie bezig is op te groeien mogen we zelfs spreken van een hernieuwde belangstelling.